Από τον Ιανουάριο του 2026, μια νέα έκθεση για την Κυπριακή Προεδρία φιλοξενείται στον τρίτο όροφο του κτηρίου Spinelli (Ζώνη G). Παρουσιάζει μια σειρά φωτογραφιών του Andros Efstathiou καθώς και έργα από τη Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η έκθεση Nicosia International Airport φέρνει σε διάλογο το φωτογραφικό έργο του Andros Efstathiou και τις ψηφιακές εκτυπώσεις της Maria Leonidou, εξερευνώντας τη μνήμη, την απουσία και μια ιστορία που παραμένει ανολοκλήρωτη.

Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται το εγκαταλελειμμένο Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας — άλλοτε η κύρια πύλη της Κύπρου προς τον κόσμο, σήμερα παγωμένο στη Νεκρή Ζώνη που ελέγχεται από τον ΟΗΕ από το 1974. Μέσα από μια σειρά προσεκτικά σκηνοθετημένων φωτογραφιών, ο Efstathiou μεταμορφώνει αυτόν τον ερειπωμένο χώρο σε έναν ζωντανό τόπο μνήμης. Φιγούρες ντυμένες με στολές εποχής κατοικούν τον τερματικό σταθμό σαν αιωρούμενοι μάρτυρες, παραπέμποντας στις τελευταίες στιγμές πριν από τη διαίρεση του νησιού και αποτυπώνοντας το ψυχολογικό βάρος της αναμονής, της απώλειας και της σιωπής. Το αεροδρόμιο παύει να λειτουργεί ως απλή αρχιτεκτονική δομή και μετατρέπεται σε μεταφορά για μια σύγκρουση που παραμένει πολιτικά και συναισθηματικά άλυτη.

Τα γλυπτικά έργα της Leonidou, αποτελούμενα από κατακερματισμένα και μερικώς διαμορφωμένα σώματα, επεκτείνουν αυτή τη σκέψη στον τρισδιάστατο χώρο. Η διερεύνησή της γύρω από τον «Άλλο» και τους εγκαταλελειμμένους ή παραμελημένους χώρους δίνει έμφαση στην παρουσία αντί στο κενό. Η απουσία εδώ δεν είναι παθητική· είναι φορτισμένη, πολιτική και απαιτεί αναγνώριση. Οι μορφές της αντηχούν τα ρήγματα της ιστορίας, υποδηλώνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα σύνδεσης και επανασύνθεσης.

Συνολικά, τα έργα αντιστέκονται στη νοσταλγία και στην απλή τεκμηρίωση. Αντίθετα, προσκαλούν το κοινό να κινηθεί ανάμεσα στο πραγματικό και το συμβολικό, την προσωπική μνήμη και τη συλλογική ιστορία. Για όσους έζησαν τα γεγονότα του 1974, η έκθεση προσφέρει χώρο για στοχασμό και αναγνώριση· για τις νεότερες γενιές, λειτουργεί ως μια μηχανή του χρόνου, επανενεργοποιώντας ένα καθοριστικό κεφάλαιο της πρόσφατης ιστορίας της Κύπρου και θέτοντας το ερώτημα πώς συνεχίζει να διαμορφώνει το παρόν.

Η έκθεση διαρκεί έως τις 26 Ιουνίου 2026.

Δείτε το φυλλάδιο εδώ