Astratto (Abstrakcja)

Giulio Turcato jest wybitną postacią powojennej abstrakcji włoskiej, jednak nie można go jednoznacznie przypisać do jakiegokolwiek nurtu tego okresu. Po ukończeniu studiów artystycznych w Wenecji przeprowadził się do Palermo i Mediolanu, by około 1943 r. osiedlić się w Rzymie. W stolicy obracał się kręgach kultury i nawiązywał kontakty z podobnymi sobie, awangardowymi artystami. W tym okresie kultura i polityka były nierozerwalne. Należący do włoskiego ruchu oporu Turcato pragnął jeszcze silnie związać swoją działalność artystyczną i sympatie polityczne. Idąc tym tokiem myślenia, w 1947 r. podpisał manifest formalizmu i założył grupę „Forma 1”. W 1952 r. dołączył do „Gruppo degli Otto” (wspólnie z Emilio Vedovą, którego prace również znajdują się w Kolekcji). Niemniej jednak teoretyczna nieustępliwość Turcato szybko doprowadziła do powstania napięć w ugrupowaniach, do których należał, i w powiązanych z nimi partiach politycznych. „Abstrakcja” jest bardzo reprezentatywna dla stylu panującego we Włoszech w latach 1970–1980. Odchodząc od szalonej i niekiedy gwałtownej natury futuryzmu, a później abstrakcyjnego ekspresjonizmu, Turcato stopniowo łagodnieje, zmiękcza linie i kolory, proponując wyjątkowe na owe czasy doświadczenie kontemplacyjne. Delikatna równowaga chromatyczna i graficzna, jaką Turcato osiągnął na prezentowanym obrazie, wskazuje na zasadnicze cechy jego twórczości.