Ο Kristaps Ģelzis γεννήθηκε στη Ρίγα το 1962. Σπούδασε τέχνες στην Ακαδημία Τεχνών της Λετονίας και αποφοίτησε το 1986. Έκτοτε, το μείγμα μεταμοντέρνας μεθοδολογικής διαφοροποίησης και πολιτισμικά στοχαστικών προτάσεων, τον έχει καταστήσει καθοριστική προσωπικότητα της σύγχρονης τέχνης της Λετονίας, μαζί με τους Ojārs Pētersons, Andris Breže, Oļegs Tillbergs και Juris Putrāms.
Αιχμηρός παρατηρητής του περιβάλλοντός του, ο Ģelzis αξιολογεί και μεταμορφώνει την πραγματικότητα γύρω του, με σκοπό να αποκαλύψει, να εκφράσει και να απεικονίσει σιωπηλές, αόρατες ή άβολες αλήθειες. Η τέχνη του φέρει, συνεπώς, ένα πολιτισμικό βάρος και βασίζεται σε μια κοινή γλώσσα, σε κοινά σύμβολα και αρχέτυπα. Μέσω αυτών, επιδιώκει να ερμηνεύσει ένα αντιλαμβανόμενο κοινό αίσθημα, το οποίο συχνά σχετίζεται με τα ζητήματα της εθνικής ταυτότητας, της κρατικής υπόστασης ή της μετανάστευσης, θέματα τα οποία βρίσκονται στην καρδιά της λετονικής κοινωνίας. Ο καλλιτέχνης εξισορροπεί αυτά τα πολιτισμικά συγκεκριμένα θέματα με καθολικές εικόνες, κυρίως επανατοποθετώντας σε εννοιολογικό πλαίσιο αγαπημένους χαρακτήρες από τη λαϊκή κουλτούρα (π.χ. υπερήρωες ή χαρακτήρες της Disney) ή απεικονίζοντας καταστάσεις που αναγκάζουν τον θεατή να αναλογιστεί εκ νέου τη σχέση του με τα εν λόγω είδωλα. Η έκθεσή του Laika laukums (Time Square) στην γκαλερί Riga το 2000 τόνισε ομοιότητες και διαφορές μεταξύ του αμερικανικού και του λετονικού πολιτισμού.
Καθώς το μετα-κριτικό μήνυμα προφανώς υπερισχύει, ο Ģelzis δεν περιορίζεται από τα μέσα ή τα εργαλεία του. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει αναπτύξει την ικανότητα να εργάζεται με κάθε διαθέσιμο υλικό και τεχνική —ακαδημαϊκό σχέδιο, νερομπογιές, ζωγραφική, έτοιμα αντικείμενα, υλικά υψηλής τεχνολογίας, φωτογραφία, ψηφιακές εκτυπώσεις και βίντεο ή προθήκες με ύφασμα· όλα αποτελούν μέρος του καλλιτεχνικού του έργου. Οι πίνακες από πλαστικό του Gelzis είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στην οπτική του γλώσσα, αλλά έχουν ήδη εξελιχθεί. Η τεχνική αυτή βασίζεται στη χρήση πολυαιθυλενίου, πλαστικής ταινίας, κολλητικής ταινίας και ακρυλικών χρωστικών. Από το 2015, οι υλικές αυτές συνθέσεις έχουν γίνει δομικά πιο ζωγραφικές.
Ο Ģelzis συμμετέχει εκτενώς σε διάφορες εκθέσεις από τότε που έγινε δημοφιλής στα μέσα της δεκαετίας του 1980: στο Μουσείο Ludwig (Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης) στη Βουδαπέστη, Ουγγαρία (1991)· στο Μουσείο Τέχνης Pori, στο Pori της Φινλανδίας (1992)· Riga – Lettische Avantgarde στη Staatliche Kunsthalle Berlin (Κρατική Γκαλερί Τέχνης του Βερολίνου) στο Δυτικό Βερολίνο, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (1988)· Personal Time στη Βαρσοβία της Πολωνίας και στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας (1996)· Virtuale στο Κρατικό Μουσείο Τέχνης στη Ρίγα, Λετονία (1996)· ως μέρος της έκθεσης λετονικής τέχνης στο πλαίσιο του έργου Art Moscow στο Central House of Artists στη Μόσχα, Ρωσία (2001)· στη Städtische Galerie Bremen στη Βρέμη, Γερμανία (2002)· ως μέρος του έργου Masks στην γκαλερί Riga, στο πλαίσιο της 7ης Διεθνούς Έκθεσης Σύγχρονης Τέχνης ART MOSCOW 2003 (2003) στη Ρίγα, Λετονία· στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Kiasma στο Ελσίνκι, Φινλανδία (2004).
Ο Gelzis έχει, επίσης, εκπροσωπήσει τη Λετονία στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας και τιμήθηκε με το βραβείο Purvītis το 2011.
