Ο Serge Kantorowicz γεννήθηκε το 1942 στο Παρίσι. Τον μεγάλωσε η γιαγιά του εξαιτίας της τραγικής απέλασης των γονιών του και της μεταφοράς τους στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, μια τραυματική εμπειρία που ακολούθησε τον καλλιτέχνη σε ολόκληρη την καριέρα του.
Σπούδασε σχέδιο και χαρακτική στο Lycée Saint-Étienne des arts graphiques, ενώ το 1962 εγγράφηκε στο École des beaux-arts de Bruxelles απλώς για να παρακολουθεί τα μαθήματα. Αφού ανέπτυξε τις τεχνικές του ικανότητες, βρήκε μια θέση στο εργαστήριο Maeght και αργότερα σε ένα εργαστήριο που μοιραζόταν από κοινού με τον ξάδελφό του, τον Sam Szafran. Αυτό του έδωσε την ευκαιρία να εργαστεί μαζί και/ή για λογαριασμό των Riopelle, Joan Mitchell, Henri Michaux, Μιρό, Calder, Τζακομέτι και Βαζαρελί.
Το 1973 αποτέλεσε σημείο καμπής για τον Kantorowicz, καθώς τότε αποφάσισε να αφιερωθεί αποκλειστικά στην τέχνη του. Όντας ήδη δεξιοτέχνης της γκραβούρας και της χαρακτικής, ερευνά όλες τις μορφές των πρακτικών αυτών: πάνω σε ξύλο, σε δέρμα, τη λιθογραφία και τη μεταξοτυπία. Είναι εξαιρετικός βιομηχανικός σχεδιαστής, καθώς έχει αφομοιώσει τα μαθήματα που πήρε και τις εξελίξεις που έφεραν στην τέχνη ο Τουλούζ-Λoτρέκ και ο Έντβαρτ Μουνκ, οι οποίοι ισορροπούσαν ανάμεσα στην ελαφρότητα και την εσωτερική αγωνία. Από οπτική άποψη, τα έργα του αποπνέουν τρομερή δύναμη, που θυμίζει την ακατέργαστη ευαισθησία του Emil Nolde.
Το έργο του Kantorowicz, αν και παραστατικό στη σύλληψή του, κινείται προς μια νέα μορφή αφαίρεσης (με πηγή έμπνευσης τη σχολή της Νέας Υόρκης), η οποία απαλλάσσει τον καλλιτέχνη από το βάρος της μίμησης της πραγματικότητας και ενεργοποιεί ένα παγκόσμιο και ορισμένες φορές εγκυκλοπαιδικό και εκφραστικό σύνολο αναμνήσεων, τραυμάτων και ανησυχιών.
Ο Kantorowicz, αιώνιος μελετητής και σπουδαστής, δεν σταμάτησε ποτέ να ξεπερνάει τα όρια σε ό,τι αφορά την έκφραση. Στους πίνακές του επιδίδεται σε πραγματική ενδοσκόπηση, αντλώντας έμπνευση από εξέχοντες καλλιτέχνες κάθε είδους: θεματικές εκθέσεις εμπνευσμένες από τον Βικτόρ Ουγκό, χρήση χαρακτήρων από τον Μπαλζάκ, οι ονειρικοί κόσμοι του Κούμπιν, ο παραλογισμός του Κάφκα, τα σύμπαντα του Καντόρ και του Σουλτς, μεταξύ άλλων.
Από το 1977 κι έπειτα, τα έργα του Kantorowicz έχουν εκτεθεί σε πολυάριθμες γκαλερί και μουσεία ανά τον κόσμο: Στην γκαλερί Nina Dausset (Παρίσι), στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Λουξεμβούργο), στην γκαλερί Krikhaar (Άμστερνταμ), στην γκαλερί Georges Fall (Παρίσι), στη Συναγωγή των Αμερικανοεβραίων (Νέα Υόρκη), στο Maison de Balzac (Παρίσι), στο μουσείο Βικτόρ Ουγκό (Παρίσι), στην γκαλερί Pascal Gabert (Παρίσι) και στο La Non-Maison (Aix-en-Provence).
