Bianco e Nero

Ο Emilio Vedova είναι ένας καλλιτέχνης που γνωρίζει καλά την αισθητική αλλαγή που αντιπροσωπεύει αυτός και η γενιά του. Ουσιαστικά αυτοδίδακτος, μέσα από ταπεινά και σποραδικά βραδινά μαθήματα. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Vedova διοχέτευσε τις πεποιθήσεις του στην τέχνη του. Το 1943, συμμετείχε στην αντιφασιστική ομάδα Corrente, τα μέλη της οποίας ήταν δεκτικά στην επαναστατική φιλοδοξία του έργου του Βενετού καλλιτέχνη. Από το σημείο αυτό και μετά, οι περισσότερες διασυνδέσεις του Vedova συνοδεύουν μια καλλιτεχνική στάση. Αυτός, για παράδειγμα, συνυπέγραψε το Oltre Guernica το 1946, για να προωθήσει την εκφραστική αφαίρεση. Ένα χρόνο μετά, ίδρυσε το Fronte Nuovo delle Arti. Το 1956 συνέχισε να ξεπερνά τα όρια, συμμετέχοντας στο Gruppo degli Otto και εξέθεσε μαζί τους στην Μπιενάλε της Βενετίας. Αυτή η έκθεση συνήθως σχετίζεται με τη γέννηση του ισχυρού κινήματος Arte Informale. Το έργο Bianco e nero ενσαρκώνει την προσφυγή του Vedova στην αφαίρεση, ως μέσο για την κοινοποίηση των πολιτικών πεποιθήσεων και φιλοδοξιών του. Η σύνθεση είναι συγκρουόμενη, γωνιώδης, ευκρινής και —όπως πολύ απλά αναφέρει ο τίτλος— αντίθετη. Αυτό που εκφράζεται είναι ένα σημείο ρήξης, μιας απαραίτητης αλλαγής για να αποφευχθεί η συνεχής συσσώρευση αυτής της ανεπανόρθωτης έντασης,